به گزارش دزفول امروز به نقل از رهیاب؛ روزنامه صهیونیستی”هاآرتص” روز گذشته در تحلیلی پیرامون توافق لوزان نوشت:

اعلام ناگهانی تفاهمنامه چارچوب توافق هسته ای بین ایران و کشورهای ۱+۵ تقریبا تمام کسانی که خارج از اتاق مذاکره در لوزان بودند را شگفت زده کرد. در بین این افراد روزنامه نگارانی بودند که هشت روز تمام در انتظار اعلام نتایج مذاکرات بودند و همچنین کشور اسرائیل- حتی اگر اعتراف نکند- جزو طرف های شگفت زده از این توافق بود.

اما علیرغم سخنرانی نتانیاهو در کنگره و سیاست آشکار دولت اسرائیل در دو سال گذشته و همچنین پاسخی که روز گذشته از این کشور صادر شد می توان به جرات گفت که صحبتها حول یک تفاهمنامه بد نمی چرخد؛ بویژه هنگامی که به طور دقیق جزئیات این تفاهم نامه را بررسی کنیم نکات مثبت فراوانی دیده می شود که منافع امنیتی اسرائیل را در نظر گرفته و پاسخی برای هراسهای دولت می باشد.

دستاوردهای ایران در این توافق طبق روایت خودش احترام به حقوق این کشور از جانب کشورهای بزرگ می باشد. ایران اکنون می تواند اعلام کند که نیروگاههای هسته ای اش تعطیل نمی شوند و غنی سازی ادامه خواهد یافت و تحریمهای توهین آمیز برچیده خواهند شد. اما از طرف دیگر کشورهای بزرگ نیز دستاوردهای متعددی از این تفاهم به دست آورده اند.

چارچوب مورد توافق محدودیت های متعدد و طولانی مدتی برنامه هسته ای ایران خواهد گذاشت و ادعای اسرائیل که “ایران در طی یک دهه تمام جوانب برنامه هسته ای اش را در نظر جهان عادی خواهد ساخت و تمام اهدافش را عملی خواهد کرد” ادعای بی موردی بوده است.

1890_954

درست است که محدودیت تعداد سانتریفیوژها از آغاز اجرای تفامنامه تنها به مدت ده سال برقرار خواهد بود و بهتر بود که مدت زمان بیشتری درنظر گرفته می شد اما باید توجه داشت که ایران در طول ۱۵ سال آینده اجازه غنی سازی بیش از ۳.۵ درصد را نخواهد داشت که با این میزان نمی توان سلاح هسته ای تولید کرد؛ و تنها فایده آن استفاده در مصارف شهری یا انبار کردن آن برای تولید غبار می باشد.

در همین راستا نظارت گسترده ای که در تفامنامه ذکر شد و ممکن است در توافقنامه جامع جزئیات بیشتری داشته باشد ناظران سازمان ملل متحد را قادر خواهد ساخت به مدت ۲۰ الی ۲۵ سال به تمام سازمانها و زیرساختهای هسته ای ایران حتی معادن اورانیوم هم دسترسی داشته باشند.

نکته مثبت دیگری که در تفاهمنامه وجود دارد این است که ایران با اجرای پروتکل الحاقی موافقت کرده است که به بازرسان اجازه می دهد تا نظارت و بازرسی های از پیش تعیین نشده ای در هر نهاد هسته ایران که مشکوک به فعالیتهای ممنوعه باشد را داشته باشند. این بدان معناست که راه ایران برای توسعه یک برنامه هسته ای سری بسیار سخت خواهد بود و در صورت اقدام احتمال آشکار شدن آن بسیار زیاد است. همچنین در صورتی که ایران سعی در گمراه سازی یا محدود کردن نظارت بازرسان داشته باشد مرتکب نقض آشکار در تفاهمنامه می شود و عواقبی در قالب بازگرداندن مجدد تحریمهای اقتصادی بین المللی در انتظارش خواهد بود.

همچنین در این تفاهمنامه بندهایی در موضوعات تحقیقات و توسعه سانتریفیوژها یا رفع تحریم های اقتصادی یا تحریم های شورای امنیت وجود دارند که سبب نارضایتی اسرائیل هستند اما این بندها زیاد تعیین کننده نیستند و می توان با گفتگوهای محرمانه با آمریکا راه حل هایی برایشان یافت.

بی شک اسرائیل برای بد جلوه دادن این تفاهمنامه با سختی روبروست. علت این امر برای کسی که تفاهمنامه و جزئیات آن را بخواند کاملا روشن است چرا که اگر ایران آن را مو به مو اجرا کند صحبت درباره تهدید بمب اتمی این کشور حداقل تا ۲۰ سال آینده کاملا بی ربط خواهد بود.

مورد دیگری که کاملا واضح است این است که هجوم نظامی که نتانیاهو تلاش داشت امور را بدان سو بکشاند به هیچ وجه نمی تواند دستاوردهای این چارچوب تفاهمنامه را داشته باشد از این رو تردید های فراوانی وجود دارد که نتانیاهو که به مخالفت کنگره دل بسته بتواند تایید ۱۳ سناتور دموکرات علیه اوباما را به دست آورده و تفاهم بین ایران و ۱+۵ را ملغی سازد.

انتهای پیام/