سینما به عنوان یکی از ابزارهای فرهنگی و انتقال مفهوم در دنیای مدرن ،نقش مهمی را در پازل فرهنگی جامعه ما بازی می کند.قبل از انقلاب اسلامی،فیلم های سینما در قالب همان فیلم فارسی های معروف و با حال و اوضاع مشخص ، تولید و به نمایش درمی آمد. شاید کمتر کسی تصور آن را داشت که خمینی کبیر(ره) در اولین سخنرانی رسمی اش در ۱۲ بهمن سال۵۷ در بهشت زهرا، به مسئله ی سینما اشاره کند، جملاتی به یادماندنی که نشان می دادانقلاب اسلامی قبل از آن که یک انقلاب سیاسی باشد، انقلابی فرهنگیست.
مطمئنا طرفداران سینما این جمله امام(ره) که:”ما با سینما مخالف نیستیم،با فحشا مخالفیم ” را در۱۲بهمن۵۷ فراموش نخواهند کرد. امروز ۳۷ سال از آنروز و آن جملات می گذرد ، فضای فرهنگی کشور ما فراز و نشیب های فراوانی را در ادوار مختلف تجربه کرده است و فارغ از پرداختن به عوامل آن ؛ امروز در جایگاهیست که بسیاری از مسائل زشت و قبیح دیروز ، نقش خنده و خوشگذرانی امروز ما را دارند. سینمایی که می توانست در راستای انتشار مفاهیم عمیق انقلاب باشد ، در سیطره ابتذال و بی فرهنگی قرار گرفت تا جایی که پیدا کردن فیلم فاخر در قاموس جمهوری اسلامی بین انبوه فیلم های بی محتوا، مثل پیدا کردن سوزن در انبار کاه شده است.
دزفول هم مثل همیشه ازروند تند مدرنیسم و حرکت شتاب دار خود در این مسئله عقب نمانده و مدتی است که سینما دزفول ، ۵۰ کیلو آلبالو را، روی پرده دارد.

فیلم «۵۰کیلو آلبالو» با به کار گیری شوخی های زننده جنسی،دیالوگ های دم دستی سیاسی، نه تنها یک فیلم فارسی ضعیف به مخاطب ارائه می دهد،بلکه در اقدامی عجیب و برای هر چه بیشتر قبح شکنی دست به برداشتن حجاب بازیگر زن خود می زند. ابتذال این فیلم تا بدانجاست که علی جنتی- وزیر ارشاد دولت یازدهم- با وجود رویکرد روشنفکرانه ، این فیلم را نامناسب دانست و گفت که اگر قبل از اکران، آن را دیده بودم ،  مجوز پخش نمی دادم.
کارگردان فیلم برای خنداندن هرچه بیشتر مخاطب، از هیچ چیز دریغ نمی‌کندو با موضوعاتی مثل غیرت، دوشوهری، ازدواج، مرگ و طلاق در فیلم شوخی کرده است که البته حتی شوخی‌های فیلم هم در حد یک لبخند می‌مانند و جلوتر نمی‌رود، اما کارگردان زمانی تیر خلاصی را به مخاطب می‌زند که آیدا وداوود برای خرید لباس بیرون می‌روند و در میزانسنی عجیب ،  برای این قبح شکنی هوشمندانه در نظر گرفته می‌شود و با قرار گرفتن در یک پس زمینه سفید با نماهای «مدیوم کلوزآپ» و نماهای «میانه» مشغول امتحان کردن لباس‌های مختلف می‌شوند که فریاد تعجب مخاطبین در سالن مهر تاییدی در مشخص بودن این سکانس می‌زند، پلانی که به نمایی از سر بازیگر زن فیلم، در هنگام تغییر شال خود به نمایش در می‌آید، اما کارگردان حتی به این بسنده نمیکند و این بار به جای توهین به مردم، به مسئولین حمله می کند.
کاراکتر  مانی،  در سکانس‌های پایانی فیلم که به خاطر مصرف بیش از حد قرصضدافسردگی، سرخوش است ،در لحظه‌ای که عاقد از مقدار مهریه حرف می‌زند به صورت مضحکی می‌گوید:«۱۰۰۰سکه! دلار قرار شد بیاد پایین، نیامد پایین سگ
مصب»،بعد دستش را مشت می کند و می گوید: «مرگ برآمریکا» و کارگردان بانمایی لانگ شات جمعیت را نشان می دهد که چندین بار این شعار را تکرار می کنند وجمعیت در سالن را به خنده وادار می کند،اما این ها فقط چند نما از فیلم توهین‌آمیز ۵۰کیلو آلبالو است ،فیلمی که نه تنها قبح شکنی می کند بلکه به شعار حقیقی این انقلاب با بی رحمی کامل حمله‌ور می‌شود و آن رامورد تمسخر قرار می‌دهد.
جالب اینجاست که مسئولین سینما دزفول، در کنار نقص های متعدد سینما دزفول، ازجمله اکران فیلم ها پس از چندین ماه نسبت به تهران ، سخیف ترین فیلم ها را برای اکران انتخاب می کند. این درحالی است که بسیاری از فیلم های ارزشی ، هیچگاه در سینما دزفول اکران نمی شوند. احتمالا سود بی شماری که از فروش چنین فیلم هایی حاصل می شود، چشم مسئولین فرهنگی را بسته و مانع پرداختن به سینمای فاخر گشته است. هرچند طبیعی است با چنین هجمه ای که در
سینمای مبتذل امروز تمام قد ایستاده، ذائقه ی مخاطب تا حدودی عوض شده باشد.لیکن هیچ گاه چنین دلیلی ،برای انتخاب چنین رویه ای برای یک مجتمع سینمایی ، آن هم در دزفول قهرمان، قابل پذیرش نیست. غیر قابل پذیرش تر ،
این است که به بهانه ی بستن قرارداد و … همچنان بر اشاعه ی ابتذال و فحشا اصرار وجود دارد و ماه مبارک رمضان هم نتوانسته تاثیری در تصمیم مدیران سینمایی دزفول ایجاد کند.گویا این مدیران اصرار دارند که حدود را بشکنند و خط قرمزها را جابه جا کنند. حال سوال اینجاست که تا کی و با چه بهانه ی دیگری قرار است ابتذال را مهمان مردم دزفول کنیم؟اگر روزی دزفول به پایتخت مقاومت ایران شناخته شد ، آیا دربرابر نفوذ ابتذال فرهنگی هم پایتخت مقاومت خواهد شد؟