بدون شک وقتی از حجاب و پوشش حرف می زنیم باید مولفه های بسیاری را در نظر بگیریم. اینکه چرا حجاب برای خانم ها ضروری است موضوعی است که بسیار به آن پرداخته شده است شاید بهتر باشد این بار از جنبه های دیگری به آن نگاه کنیم.
اگر نگاهی گذرا  به منابع و متون تاریخی داشته باشید متوجه خواهید شد موضوع حجاب و پوشش از دیرباز برای ایرانیان ازاهمیت ویژه ای برخوردار بوده است.بررسی ها نشان می دهد که پوشش تمام بدن در دوره های مختلف تاریخی وجود داشته و ایرانیان به هیچ وجه در برهنگی به سر نمی بردند و البته نباید فراموش کرد این  پوشش با آن چه که از نظر اسلام معرفی شده تفاوت هایی داشته که با ورود اسلام کامل شده است.

موضوع قابل بحث تمایل و اعتقاد ایرانیان به حفظ حجاب و پوشش است چیزی که در بین مردمان این سرزمین کهن به عنوان یک ارزش اخلاقی مطرح بوده و به مرور به یک سنت ملی تبدیل گردید.شاید بهترباشد نگاهی هم به شاهنامه فردسی داشته باشیم . در شاهنامه حفظ حیا و پاکدامنی از ویژگی های بارز یک زن نیکو بوده است.

ویل دورانت نویسنده و تاریخ نگار مشهور درباره پوشش زنان ایران باستان اینگونه می گوید:  «زنان طبقات بالای اجتماع جرات آن را نداشتند که جز در تخت روان روپوش دار از خانه بیرون بیایند. هرگز به آنان اجازه داده نمی شد که آشکارا با مردان آمیزش ( اختلاط) کنند زنان شوهر دار حق نداشتند هیچ مردی را ولو پدر یا برادرشان باشد ببینند»

 

وی معتقد است نقش پوشش و حجاب زنان در ایران باستان چنان برجسته است که می توان ایران را منشا اصلی پراکندن حجاب در جهان دانست.پس بی شک موضوع حجاب و پوشش با فرهنگ مردمان این اقلیم کهن گره خورده است و نمی توان به راحتی  از کنار آن عبور کرد. ایرانیان برای جایگاه و ارزش زن اهمیت ویژه ای در مقایسه با بسیاری از مردمان هم عصر خویش قائل بودند که   با ورود اسلام این موضوع رو به تکامل رفت و اهمیت آن بیش از پیش آشکار شد.

وقتی از حجاب حرف می زنیم از حس امنیت و آرامشی می گوییم که به یک زن هدیه می دهد گرچه در این باره زیاد شنیده ایم و شاید بیان مجدد آن تکرار مکررات باشد اما تجربه ی شکوهمندی است که خیلی ها با آن زندگی کرده اند.

اینکه چرا یک زن غربی در اوج به اصطلاح آزادی هایی که در اطراف خود می بیند به پوشش اسلامی روی می آورد می تواند علت های فراوانی داشته باشد اما درحقیقت  مهر بطلانی است  بر تفکرات مغرضانه بعضی ها که حجاب را مانع آزادی زنان می داند.اگر بخواهم به عنوان یک زن از تجربه ی شخصی خویش صحبت کنم باید بگویم حجاب خود نمادی از آزادی حقیقی است وقتی پوششی که بر تن داری به تو احساس عزت و کرامت  می دهد و دیگر این شخصیت زن است که مطرح است نه اندام و جسم مادی او.

در واقع  من فکر می کنم حجاب انسانیت یک زن را در جامعه رشد می دهد و از اینکه او مایه ی لذت و تفریح بعضی ها باشد ممانعت می کند این شاید بزرگ ترین موهبت حجاب باشد چه  رسد به این  که جامعه را  هم در برابر خیلی از  آسیب های اجتماعی محافظت می کند

متاسفانه چیزی که امروز شاهد آن هستیم  کمرنگ شدن بسیاری از این ارزش های اخلاقی و رخنه ی بی امان فرهنگ منحط غربی در بین افراد جامعه است که هیچ سنخیتی با بافت عمومی جامعه ایرانی ندارد و آن را از این لحاظ آسیب پذیر ساخته است تیرهای زهرآگینی که مستقیما فرهنگ ایرانی اسلامی را  نشانه رفته تا با ایجاد شک و تردید در باورهای دینی مردم آنان را به از هم گسیختگی فرهنگی نزدیک کند.

پاسداری از حجاب و پوشش در واقع پاسداشت ارزشی کهن است آن چنان که باید در خور فرهنگ اصیل ایرانی باشد ودر پایان نمی توانم از تجربه ی شخصی خود و خیلی از عزیزان نگویم که حجاب از جنس عشق است و وقتی آن را درک کردی دیگر رهایش نخواهی کرد.

 

مریم امیدیان